In het zonnetje..

Na een heerlijke vakantie met familie in de bergen, ben ik afgelopen zondag weer begonnen met werken. Het nadeel van een weekje weg ( en geen week minder werk) is dat de eerste dagen weer direct zo druk zijn dat de vakantie  op woensdag al weer weken geleden lijkt. Gelukkig heeft de buitenlucht me weer energie voor tien gegeven!

Maandag direct een drukke dag met interne overleggen en bezoeken aan de Brederoschool waar we spraken over Energy  Challenges in het onderwijs. Dinsdag was zo'n drukke dag dat ik het op Internationale Vrouwendag te druk had om online aandacht te vragen voor de positie van vrouwen in (overheids-) organisaties en bedrijven. Gelukkig hadden we intern wel een lunchlezing over vrouwelijk leiderschap (door Jellie Tiemersma) georganiseerd .

Vanochtend werd weer duidelijk dat we op dat gebied nog een wereld te winnen hebben: een vergadering met directeuren en vertegenwoordigers van de ministeries telde 15 mannen en 2 vrouwen. Gelukkig heb ik ook de portefeuille Personeel waar diversiteit hoog op de agenda staat, want ook in het provinciehuis is de verdeling niet evenredig. 

Ook hoog op de agenda staat de uitvoering van de Participatiewet. Die wet moet er voor zorgen dat mensen die begeleiding nodig hebben bij hun werk ook aan de slag komen. Zo ook in ons provinciehuis, want ik vind dat wij als overheid een voorbeeldfunctie op dit vlak hebben. Gelukkig zijn er ook bedrijven die dit heel goed oppakken en die ga ik de komende tijd in het zonnetje zetten.

De afgelopen periode was het heel druk met het Programma Energietransitie dat we op 12 februari gepresenteerd hebben. Een programma dat tot stand kwam na vele gesprekken met coöperaties, wethouders, experts, waterschappen en nog veel meer mensen.  Een behoorlijke klus, ook voor de afdeling, maar dat heeft wel geleid tot een prachtig programma waarmee we grote stappen gaan zetten. Lees hier meer. Volgende week de behandeling van het programma in Provinciale Staten en als het wordt goedgekeurd dan gaan we echt los! 

Werkweekend

In mijn pubertijd betekende een 'werkweekend' dat ik met IVN op pad ging om in een natuurgebied sloten schoon te maken. Heerlijke weekenden met kampvuren, gitaarmuziek en veel lol. En natuur. Tegenwoordig is het ieder weekend 'werkweekend' al is de inhoud anders. Op vrijdagmiddag krijgen de GS-leden alle stukken voor de overleggen met de afdelingen die in mijn geval op maandag zijn. Oftewel: veel leeswerk. Soms blijft het daarbij, maar meestal zijn er ook werkbezoeken in het weekend.

Dit weekend blijft het bij veel leeswerk, omdat er in de eerste weken van het jaar nou eenmaal wat minder gepland staat, behalve de recepties. Afgelopen  maandag was de eerste in ons eigen provinciehuis. Eerst met alle medewerkers van de provincie en na vijf uur druppelden vele andere Groningers binnen. 

Beste wensen op Nieuwjaarsontvangst @Provinciehuis (foto A.Wiersma Provincie Groningen)

 

Een groot succes, niet realiserend dat dat vervolgens ook bijna de enige die week zou zijn. Na een onrustige maandagavond met stroomdips en flikkerende lampen, maar ook bedrijven die voorzorgsmaatregelen moesten nemen, bleef het de week rustig. 

Met collega Fleur Graper frisse neus (en lunch) halen op de ijzel-dinsdag: lopen via het grasveld om niet uit te glijden.
 

Het provinciehuis was gewoon open, de collegevergadering op dinsdag ging door, maar het was wel anders. Zo had ik hele lijstjes van mensen die ik bij de recepties wilde spreken, maar die ik nu dus moest bellen. Opvallend was dat de bezoekers uit Den Haag, zoals het gesprek over mijn functie als Klimaatambassadeur wel door ging. In Den Haag hadden ze niet helemaal door wat voor weer het hier was... Als klimaatambassadeur ga ik me inzetten voor energiebesparing bij bedrijven. Want ondanks dat daar al veel afspraken over zijn, bijvoorbeeld in het Energieakkoord, blijft de uitvoer achterwege.  Daar gaan we dus wat aan doen en hebben we het rijk bij nodig. Ik vind ook niet dat het een keuze is of bedrijven investeren in energiebesparing en het gebruik van schone energie: het niet doen, is gewoon niet meer van deze tijd. 

 Nu is het zondag en heb ik alle stukken voor de overleggen met de afdelingen, voor de GS-vergadering en de werkbezoeken gelezen. Het gezinsleven ging beneden (ik zit op zolder te werken) gewoon door met af en toe een bezoekje aan mama. De nieuwe muur beneden is bijna af en ik stap zo op de fiets naar de film van David Bowie.

Ik lees op zolder mijn stukken en beneden wordt nieuwe wandbekleding aangebracht.

Fijne week!
 

The next economy in met koplopers en hardlopers

Een snelle trip naar Parijs en de drukte eromheen maakten dat ik afgelopen weekend heb gemist. Ik zat dus in een soort van doorlopende-werkweek. In combinatie met een drukke agenda is dat geen aanrader. Gelukkig heb ik afgelopen week nog wel tijd gevonden om even te sporten en van het groningse landschap te genieten.

Het Groninger land waar de IABR grote plannen voor aan het schetsen is. De IABR is het Internationale architectuur biennale die permanent onderzoek doet naar de toekomst. In april 2016 komen ze met het thema 'THE NEXT ECONOMY" en daar wordt nu al hard aan gewerkt. Interessant voor mij (en jullie!!) omdat de IABR aandacht besteed aan onze stad en ons ommeland. We zijn ook actief betrokken en ik raad je dan ook aan om 22-24 april te reserveren in de agenda...

Ook met de initiatiefnemers van de Groene 4mijl had ik het over het Groningerland. Zij organiseren een Groene 4mijl en een Groene trailrun en wandeling door de Onlanden. Dat is een prachtig beekdallandschap tussen de beekdalen van het Eelderdiep en het Peizerdiep. Sowieso vind ik het een geweldig concept: sporten in de natuur: gelukkiger kun je me niet krijgen. Daar komt nog bij dat het in de winter is (31 januari): de periode waarin vaak niet zoveel buiten te doen is, maar wat wel een fijne periode is om er op uit te trekken. En dat kan deze keer dus zelfs met de kids, want er wordt van alles omheen georganiseerd. Lees hier meer http://degroene4mijl.nl

Ondanks dat er natuurlijk veel vergaderingen binnen waren had ik ook vandaag weer een beetje het buitengevoel. Nadat ik samen met dhr Reijsberger het project 'Aanpak spoed bodemsanering' mocht opleveren, mocht ik ook de expositie van bodemdeskundige Albert Booij in het provinciehuis openen. Het werk van Booij is belangrijk geweest voor het in kaart brengen van de Nederlandse bodem. er hangen nu prachtige platen, fotos en verhalen bij de ingang van het rovicniehuis aan de Sint Jansstraat. De met de hand ingekleurde platen deden me wel realiseren hoeveel er in een paar decennia is veranderd...

Voordeel van die verandering is natuurlijk dat we alternatieven hebben voorfossiele  brandstoffen. En dat het gebruik daarvan steeds normaler is. Toch hebben we koplopers nodig die anderen meetrekken en inspirerend zijn. En die koplopers zijn er! Zo hoorde ik er weer een heleboel bij het Kolopersymposium in Stadskanaal. daar was ook de initiatiefnemer Pure-Energy van de duizenden zonnepanelen op TataSteel. Zo kan (en moet )het dus...

Nu geef ik mijn arm en schouder even rust: die moeten nog bijkomen van de training door Huis voor de sport voor het provincie-volleybaltoernooi. Over twee weken doen het college en de bestuursadviseurs mee met het Oliebollentoernooi en daar was wel wat oefening voor nodig..

Reizen (en rennen) voor het klimaat: Van Muntendam naar Parijs

Af en toe ben ik nog verbaasd over hoe afwisselend mijn werk is. Deze week was wel heel extreem. Het varieerde van een dag met negen interne overleggen, tot een opening van het mini-wind congres, een speech op het Energy Convention in het Martiniplaza, een bijeenkomst met GroenGas bedrijven en een bijeenkomst met de GGD over gezondheidskaarten. En dan vandaag de klapper van de week: de Train to Paris.

Presentatie in de Thalys over de kansen die energieneutraal bouwen biedt ( voor klimaat en werkgelegenheid !)

Die afwisseling is echt geweldig, maar soms wel even schakelen. Zo mocht ik vanochtend de verantwoording aan mijn leden doen op een ledenvergadering in Glimmen. Een paar uur later een presentatie in de Thalys met 350 km per uur naar Parijs. Dat is lastig stilstaan kan ik je vertellen... Gelukkig mocht ik in beide gevallen spreken over mijn passies: klimaat, milieu en energieneutraal bouwen.

Als Gedeputeerde lees ik natuurlijk ook (digitale) stapels voorstellen, notities en rapporten en spreek daar over met de geweldige teams die mij ondersteunen en keihard werken. Onder andere aan het Energieprogramma dat we aan het schrijven zijn. Het huidige Energieprogramma loopt in december af en we schrijven een nieuw programma voor de komende vier jaren. Dat doen we niet alleen: in Groningen moeten we hele grote stappen zetten op het gebied van de energietransitie. Niet alleen omdat we van de aardbevingen af willen, maar ook omdat ons klimaat zo snel verandert. Die grote stappen kunnen we als provincie niet alleen zetten, daar hebben we de Groningers, de gemeenten, de bedrijven en maatschappelijke organisaties voor nodig. Om alle neuzen en daden dezelfde kant op te krijgen en we elkaar steunen, voer ik heel veel gesprekken. Zogenaamde consultatierondes. Vorige week was dat met alle wethouders met energie/duurzaamheid in de portefeuille en deze week was dat met de Staten. Die helpen ons weer een stap verder naar een sterk Energieprogramma. 

Morgenochtend weer lekker thuis. Om fit te blijven een rondje hardlopen en weer te oefenen voor de volgende  runs. (de Groene 4 Mijl en de BlauwbekMarathon in Blauwe Stad  komen er aan ;-)

Hoe word je installateur (m/v) zonnepanelen?

Vandaag had ik de eer om een dak met 72 zonnepanelen te openen. Niet zomaar een dak, maar een 'oefendak'. Rijen met zonnepanelen, waarvan bijna iedere rij een ander soort paneel met een andere streng en een andere omvormer is. Ik ben duidelijk niet de specialist, maar de studenten en bijgeschoolde installateurs die hier hun keuzevak en diploma halen, zijn dat straks wel.

We stonden namelijk op het dak van het Alfa-college waar de eerste gecertificeerde opleiding voor installateurs zonne-energie draait. De eerste lichting is vol, maar ik hoorde: 'als de aanmeldingen doorstromen dan betekent vol dat we de volgende groep gaan draaien", That's the spirit, want we hebben veeeeel installateurs nodig om de energietransitie keihard door te laten zetten. In het Noorden gaan we van 8% duurzame energie in 2013 naar 21 % duurzame energie in 2020. Extra mooi vind ik het dat Christina Wilbrink de 'geestelijk moeder' van deze opleiding is: YES een VROUW!!

De energiewereld is een mannenwereld. Net als de politiek. Ik heb jaren in een Justitiële Jeugdinstelling gewerkt waar de verhouding man/vrouw op de werkvloer ongeveer 8/1 was. In de politiek en het lokaal bestuur is die verhouding gelukkig ietsje beter, maar nog langer niet fifty-fifty. Zo ook in de energiewereld niet. We mogen dan ook wel stellen dat de landelijke campagne 'Meer meisjes in techniek' van 2008 om meer vrouwen de techniek in te krijgen geen doorslaand succes was. Of in ieder geval niet tot een gelijke verdeling heeft geleid. Des te leuker is het om vrouwen met een carrière in de techniek tegen te komen, zoals Christina die carrière maakte vanuit haar functie als installateur. 

De officiële geopende opleiding is onderdeel van het Energy College, waar bijvoorbeeld ook de opleiding Energy en Maritime van het Noorderpoort in Delfzijl onderdeel van is. Deze opleidingen spelen in op de toekomst van schone energie.  Zij "studeren energie".

Toen ik afgelopen donderdag op het podium stond met Inge Diepman, hebben we ook even aandacht gevraagd voor meer vrouwen in de (duurzame) bouwwereld. Gelukkig werd die oproep ondersteund door vele bedrijven die daar aanwezig waren... nu nog resultaten. Ik begin vast met het creëren van een Old Girls Network. Wie doet mee? 

Bouwers met lef: energieneutraal bouwen

Er zijn van die mijlpalen die je nooit vergeet. Zo stond ik 3 jaar geleden op het podium bij een GroenLinks congres in Utrecht voor 1200 mensen. Het moment dat ik de zaal in keek, zal ik nooit vergeten: het zweet brak me uit en Wouke van Scherrenburg maakt het me ook niet makkelijk tijdens het interview. Ik snapte niet waarom ik geen zomerse jurk aan had...


Toen ik gevraagd werd om de keynote speaker te zijn op het Duurzaam Gebouwd congres, zei ik enthousiast "ja'' . Negenhonderd mensen uit de bouwwereld bij elkaar die ik mee kan nemen in de kansen die er liggen om van energieneutraal bouwen ons nieuwe export product te maken. die kans wilde ik niet laten schieten. Maar dan moet je wel spreken voor 900 man (ok , ook 61 vrouwen).

Goed voorbereid ging ik op pad, zelf nog laarzen gekocht de dag voor het congres. Maar dat moment dat je met Inge Diepman achter de schermen staat en de zaal in kijkt is toch best wel een raar moment. Echt zenuwachtig was ik niet, maar er zijn makkelijkere momenten....

Na de speech kreeg ik veel goede reacties: bedrijven voelden zich aangesproken om ook hun bijdrage te leveren en mijn boodschap was dus goed overgekomen! En daar deden we het voor ;-)

Vakantie

 

Geen blog deze week want ik zit met mijn gezin en familie op Texel! ( vliegeren, hardlopen en gezellig bij de open haard zitten)